Uli! Uli! Book Cover Uli! Uli!
Jules van der Wardt
Autobiografie
Edicola Publishing bv
mei 2016
317

 

Schrijf je in voor het laatste nieuws!
Door alleen je naam en e-mailadres in te vullen blijf je op de hoogte van de nieuwste voetbalboeken, leukste reviews, de beste kortingen en andere speciale acties!
Ook wij haten spam! Je gegevens zijn bij ons in veilige handen.

KLIK HIER OM DIRECT HET BOEK MET  MAXIMALE KORTING AAN TE KUNNEN SCHAFFEN!>>

Onlangs verscheen het boek Uli! Uli! over het leven van Ulrich van Gobbel. Ja ook Ulrich kon niet achterblijven. Een beetje voetballer met een verhaal heeft een boek en Van Gobbel heeft wat te vertellen. Van Gobbel was een harde maar faire verdediger die vooral aan Feyenoord wordt gekoppeld. Met deze club behaalde hij grote successen.

Voor, tijdens en na zijn carrière als profvoetballer gingen er allerlei schimmige verhalen over hem in de rondte. Hij zou bij NAC in de jeugd weggestuurd zijn om een gestolen fiets, zou in een oefenwedstrijd met Feyenoord iemand zijn kaak gebroken hebben, werd er van beschuldigd zijn lease auto’s te verduisteren en zou tenslotte medewerkers van het pensioenfonds hebben bedreigd.

Er zitten mensen  vast voor minder, maar van Gobbel gaat nog altijd vrij uit. Hij is nooit voor één van deze bovengenoemde vergrijpen veroordeeld. We kunnen hem daarom niet bestempelen als crimineel, maar helemaal van onbesproken gedrag is deze man dus ook niet. Waar rook is, is vuur. Hij heeft een verhaal en dat verhaal zou zich zomaar eens kunnen vertalen in een goed boek!

Klik hier voor het boek! >>

Ulrich van Gobbel

Van Gobbel speelde in de jeugd voor NAC, maar werd daar weggestuurd door een gestolen fiets incident. In Uli! Uli! zou hij verklaren dat hij slechts zijn eigen eerder gestolen fiets terug pikte. Voor Willem 2 was dit een buitenkansje om de jeugd international vast te leggen en voor deze club debuteerde hij dan ook op jonge leeftijd in de eredivisie.

Van Gobbel viel op door zijn sterke fysiek en snelheid, waarmee hij situaties die al ogenschijnlijk verloren leken toch nog kon redden. Hij verdiende uiteindelijk een transfer naar Feyenoord waar hij uitgroeide tot speler van het Nederlands elftal. Hij won in deze periode met Feyenoord diverse malen de KNVB beker en eenmaal het landskampioenschap.

Toen zijn trainer van Hanegem ontslagen werd besloot van Gobbel dat het voor hem ook tijd werd om ergens anders te gaan kijken. Hij had een goede band met zijn trainer. Uiteindelijk kwam hij in Turkije te spelen, bij Galatasary.  Hij had het hier in eerste instantie prima naar zijn zin. Hij speelde veel en was geliefd bij de supporters.

Zoals zo vaak in Turkije diende zich een trainerswissel aan en niet veel later ging van Gobbel hem achterna, naar Southampton. Zijn status was bij Galatasaray verandert door de komst van sterspeler Hagi, waardoor van Gobbel het tijd vond om verder te kijken.

Het verblijf in Engeland was kortstondig. Uiteindelijk keerde van Gobbel terug bij zijn grote liefde Feyenoord. Hij werd nog eenmaal kampioen en in zijn laatste seizoen won hij zelfsde Uefa Cup. Toch voelde deze grote prijs niet echt als zijn prijs, want door een slepende heupblessure speelde van Gobbel in deze periode al niet veel wedstrijden meer.

Voor het Nederlands elftal kwam van Gobbel uiteindelijk 8 keer uit. De waardering die hij bij feyenoord kreeg, voelde hij daar nooit. Hij had ook sterke concurrentie met spelers als Reiziger en Bogarde die toen voor de absolute wereldtop speelde. Van Gobbel maakte één eindtoernooi mee met Nederland, die van het WK 94 in Amerika. Hij was daar voornamelijk bankzitter.

Ulrich van Gobbel zwijgt niet meer

Alle ingrediënten waren aanwezig om Uli! Uli! een goed boek te laten zijn, maar dat is het helaas niet geworden. Van Gobbel zelf zegt dat hij niet meer wil zwijgen, maar veel zeggen doet hij ook niet.

Het boek leest als een aaneenrijging van korte samenvattingen van voetbalwedstrijden. De uitslagen, doelpuntenmakers en competitiestanden vliegen je om de oren, maar wat er nou daadwerkelijk om die wedstrijden heen gebeurde lees je nauwelijks. Als ik dit had willen lezen had ik wel een jaarboek vol met voetbaluitslagen gekocht, of beter nog even Wikipedia geraadpleegd.

Zijn privéleven komt aanbod, zeker, maar ook daar ontbreekt alle diepgang. Oké eerlijk is eerlijk, over de dood van zijn vader en hoe die ervaring hem als mens gevormd heeft gaat hij wel diep op in, maar voor de rest blijft het vooral oppervlakkig.

Je leest over gesprekken die hebben plaatsgevonden, maar over de inhoud van die gesprekken krijg je niets te horen. Hij vertelt over stapavonden, maar hoe die avonden eruit zagen kom je niet te weten. Ja zo lust ik er nog wel een paar. Begrijp mij niet verkeerd, iedereen heeft recht om zijn privéleven te houden, maar ga dan geen boek schrijven. Ik durf hier te stellen dat mijn biografie, ook al kent niemand mij, een veel boeiender verhaal op zou leveren dan dit verhaal.

En dan heb je de incidenten nog waarover ik in de inleiding sprak. Ja daar wordt over gesproken. Ze worden snel afgedaan als zijn nooit gebeurd, bestaan uit misverstanden en heb ik niet zo bedoeld.  Over de bedreiging van de medewerkers van het pensioenfonds gaat hij wel dieper op in. Dat is zo’n beetje het einde van het boek. Ik was toen allang blij dat het einde inzicht was.

Eerlijk gezegd heb ik dat gedeelte een beetje doorgebladerd. Ik was er klaar mee. Het is ook nog eens een gedeelte waar het gaat over handtekeningen, geldbedragen, rekeningen en weet ik het nog allemaal. Oftewel, niet echt lekker doorheen te komen. Voor mensen die toch graag willen weten wat daar nou precies heeft afgespeeld, in onderstaande filmpje legt Ulrich van Gobbel uit wat er volgens hem gebeurd is:

Ik heb het al een keer in een andere recensie benoemd, maar zowat iedere voetballer schijnt tegenwoordig een boek te moeten hebben. Dat is vaak helemaal niet erg want de meeste boeken zijn prima te pruimen.

Steeds vaker lees ik echter boeken die de moeite waard niet zijn om te lezen. Van mij mogen alle Juul Ellermannen, Rik platvoeten en Hennie Meijers van deze wereld met een boek komen, als ze maar begrijpen dat we vooral de kleedkamer verhalen tot in detail willen krijgen en niet veredelde wedstrijdverslagen willen lezen. Uli! Uli! heeft dus wat mij betreft de plank misgeslagen.

Oordeel

De biografie van Ulrich van Gobbel Uli! Uli! leest als een jaarverslag waarin diepgang ontbreekt. Van Gobbel zegt niet langer te willen zwijgen, maar had dit wat mij betreft beter wel kunnen doen. Tenzij je nog altijd droomt over het succesvolle Feyenoord uit de jaren 90 kan je het boek beter links laten liggen. Er zijn veel voetbalboeken op de markt en veel daarvan zijn een stuk leuker om te lezen dan Uli! Uli!.

Mijn tip is om even verder te kijken op deze site en bij een ander voetbalboek uit te komen. Er is voor ieder wat wils, maar dit boek wil niemand.  Neem bijvoorbeeld eens een kijkje in onze boekenwinkel. Voor de mensen die toch zo eigenwijs zijn, onder aan de tekst staat een afbeelding. Als je daar op klikt kun je het boek direct bestellen bij Bol.com.

No votes yet.
Please wait...