Kieft Book Cover Kieft
Michel van Egmond
Biografisch portret
Voetbal International
Mei 2014
367

 

Schrijf je in voor het laatste nieuws!
Door alleen je naam en e-mailadres in te vullen blijf je op de hoogte van de nieuwste voetbalboeken, leukste reviews, de beste kortingen en andere speciale acties!
Ook wij haten spam! Je gegevens zijn bij ons in veilige handen.

KLIK HIER OM DIRECT HET BOEK MET  MAXIMALE KORTING AAN TE KUNNEN SCHAFFEN!>>

Het verhaal van Wim Kieft is inmiddels wel bij iedereen bekend. Er worden tegenwoordig zelfs regelmatig grapjes over gemaakt bij Voetbal Inside. Nou ja tegenwoordig, de grappen werden al gemaakt zodra het verhaal van Kieft bij het grote publiek terecht kwam. Bij Voetbal Inside wordt immers over alles en iedereen gelachen en collega’s blijven zeker niet buiten schot.

Wim Kieft was jarenlang drugs en drank verslaafd en zag de spreekwoordelijke afgrond van heel dichtbij. Te dichtbij misschien wel, zeker als je het aan hemzelf vraagt. Omdat Kieft het geld vanwege zijn dure hobby heel goed kan gebruiken en het ook kan helpen bij zijn therapie heeft hij zijn verhaal gedaan in een boek. In  Kieft  schrijft hij alles van zich af. Althans hij laat alles schrijven door Michel van Egmond, de schrijver achter het succesnummer Gijp.

Kieft is dus geen standaard voetbalbiografie geworden, maar een mogelijkheid om een last van Wim zijn schouders te laten doen vallen en zodoende voor eens en altijd af te rekenen met zijn slopende verslaving. Eens kijken of het boek echt zo aangrijpend is als dat de reeds uitgelekte verhalen doen vermoeden.

Klik hier voor het boek! >>

Wim Kieft

De wat oudere generatie onder ons heeft Kieft zeker zien voetballen. De jongeren kennen Wim Kieft van zijn rol als analist op de televisie. Ik moet hem nog hebben zien spelen, maar ik kan mij er niets meer van herinneren.  Ook ik ken hem dus van televisie. Daar vind ik hem overkomen als een sympathieke aardige kerel.

Kieft debuteerde op 17 jarige leeftijd in het eerste van Ajax. Ondanks dat hij geen verfijnde voetballer was bleek hij wel een neusje voor de goal te hebben. Op 19 jarige leeftijd werd hij topscoorder van Europa met 32 doelpunten, de jongste topscoorder van Europa ooit. Hij werd twee keer landskampioen met de club.

Wellicht verrassend kwam het nieuws dat Kieft in 1983 naar de club Pisa vertrok. Dit had vooral te maken met geld. Hij speelde bij Ajax nog voor een veredeld jeugdcontract en kon bij Pisa een veelvoud hiervan verdienen. Bij Pisa kwam Kieft, die het vooral van bediening van de vleugelspelers moest hebben, niet goed uit de verf. Het team was niet sterk genoeg voor de Serie A en hij degradeerde met de club in zijn eerste seizoen.

Voor Serie B begrippen had Pisa wel een goed team en daardoor kwam Kieft meer in het stuk voor. Pisa promoveerde terug naar de serie A, maar degradeerde het seizoen erop opnieuw. Omdat Kieft geen zin had om weer een seizoen in de Serie B te voetballen ging hij naar Torino. In 19 wedstrijden kwam hij tot  8 doelpunten, maar een onbetwiste basisspeler werd hij nooit. Hij vertrok naar PSV waar hij zijn hoogtijdagen zou gaan beleven.

In de volgende zeven jaren zou hij er zes voor PSV spelen. Alleen in 1990 /1991 speelde hij een jaar voor Bordeaux, maar problemen met het uitbetalen van de salarissen zorgde ervoor dat hij terug zou keren. PSV had in die jaren een gelouterde en sterk team

Kieft werd diverse malen landskampioen en één keer topscoorder van de eredivisie. Zijn hoogtepunt was het winnen van de Europa Cup 1 in 1988 met PSV.

Bij het Nederlands elftal moest Kieft vaak genoegen nemen met een bijrol. Hij had Marco van Basten voor zich op zijn positie, een speler van absolute wereldformaat. Kieft was onderdeel van het team wat in 1988 Europees Kampioen werd. Doordat hij daar een bijrol vertolkte voelde het nooit echt als zijn kampioenschap. Toch had het niet veel gescheeld of Nederland had nooit de finale bereikt.

In de laatste groepswedstrijd van het toernooi moest Nederland winnen van Ierland om zich te plaatsen voor de halve finale. Met een rake kopbal zorgde Kieft vlak voor tijd voor de bevrijdende treffer. Een korte samenvatting van deze wedstrijd kun je hieronder bekijken:

Het ironische is dat  Kieft niet graag meer aan dit doelpunt herinnerd wordt. Nog steeds wordt hij regelmatig op straat aangesproken omdat mensen het over dit doelpunt willen hebben. Tot vervelends aan toe. Kieft wordt er ongemakkelijk van.

Tegenwoordig is Kieft voetbalanalist op de televisie. Eerst voor Sport 1 en nu voor Ziggo Sport. Ook schoof hij met regelmaat aan bij de heren van Voetbal Inside, maar dat is nu vanwege contractuele verplichtingen voorlopig verleden tijd. Kieft onderscheidt zich door het hebben van een nuchtere kijk op de zaken. Hij heeft een hekel aan theater op en rond het voetbalveld. Dit laat hij meestal blijken door te zeggen dat hij er moe van wordt.

 Het onwaarschijnlijk verhaal

Zoals ik al in de eerste alinea zei, iedereen die het boek nog moet lezen weet waarschijnlijk wel waar Kieft over gaat. Ook zijn er enkele anekdotes al breed uitgemeten in de media. Is dat erg? Ik denk het niet.

Je weet van een autobiografie die voornamelijk over een spelerscarrière gaat  ook wat er gaat gebeuren. Je weet de clubs waarvoor hij gaat spelen, de prijzen die hij gaat winnen en kent waarschijnlijk ook wel enkele verhalen vanuit de media. Als het verhaal maar boeiend verteld wordt is er geen probleem. Aan Wim Kieft dus de taak om zo open en eerlijk mogelijk te vertellen door wat voor hel hij heengegaan is.

De valkuil voor Kieft zit het hem wat mij betreft vooral in het feit dat het niet een te zwaarmoedig boek moet worden. Ik moet niet zelf het gevoel hebben tegen een depressie aan te zitten na het lezen van het boek.

Kieft zijn drugs- en drankverslaving  vormen inderdaad de rode draad van het verhaal. Maar door zijn nuchterheid en humor in combinatie met de absurdisme van sommige verhalen blijf je geboeid en jezelf verbazen en wordt het nooit vervelend.

Er is ook voldoende ruimte voor voetbal en voetbalgerelateerde zaken en dat zorgt voor de juiste balans in het boek. Het begin is als een klassieke biografie waar je het voetballeven van Kieft volgt. Ook leer je enkele karaktertrekken van hem kennen. Karaktertrekken die er later voor zouden zorgen dat hij verslaafd raakt aan allerlei rotzooi waar je beter niet verslaafd aan kunt zijn.

Het tweede gedeelte gaat over Kieft de verslaafde en Kieft de afgekickte. Het heden en het verleden gaan hier wat meer door elkaar lopen. Je leest wat Kieft er allemaal voor moet doen en laten om een terugval te vermijden en wat hij tijdens zijn verslaving allemaal heeft meegemaakt. Kwetsbaarder dan Wim Kieft ga je ze niet snel vinden. Hij spaart zichzelf geen moment en schaamt zich niet om de meest slechte momenten met ons te delen.

Ondanks dat het boek je enigszins probeert uit te leggen hoe het kan dat Kieft verslaafd is geraakt heb ik mezelf toch meerdere keren afgevraagd hoe het in godsnaam mogelijk is dat iemand die het op allerlei vlakken zo goed voor elkaar heeft zichzelf zo naar de klote kan helpen.

Kieft vertelt over een dag dat hij totaal door gesnoven ergens in Amsterdam in de bosjes ging zitten, zodat niemand hem zou zien en herkennen. Ruzies, vechtpartijen, dreigementen het komt allemaal aanbod en het laat je inzien hoever een verslaafde kan gaan om aan zijn verslaving te kunnen voldoen. Onwaarschijnlijke verhalen die soms te bizar voor woorden zijn.

Het levert een intrigerend, boeiend verhaal op waarbij door de typische humor van Kieft gelukkig nog bij gelachen kan worden.

Conclusie

Kieft heeft zich zeer kwetsbaar opgesteld door zijn verhalen omtrent zijn verslaving volledig met ons te delen. Bizarre verhalen, maar wel zeer boeiend. Het boek heeft de ideale combinatie tussen voetbal en zijn eeuwige strijd tegen drank en drugs. Ook is er een goede evenwicht gevonden tussen de zwaarte van zijn verhalen enerzijds en zijn typische humor anderzijds.

Het boek grijpt je soms bij de strot en laat je geregeld lachen. Wat mij betreft zijn de vijf vollen sterren volledig verdiend.

Het boek is nu al ruim 2 jaar uit en Kieft vertelt in het boek al een jaar clean te zijn. Dat zou dus betekenen dat hij nu al 3 jaar van de zooi af is. De boodschap van het boek is dan ook hoop. Zo lang als je leeft is er altijd hoop er weer bovenop te komen. Ik hoop met hem mee. Er zijn voor zover ik weet geen berichten bekend dat Kieft een terugval zou hebben gehad.  Ik hoop dat hij het nog lang vol mag houden.

Zoek je een ander voetbalboek? Neem dan eens een kijkje in onze boekenwinkel. Wil je dit boek graag lezen? Klik dan op het onderstaande icoontje om het meteen bij Bol.com aan te kunnen schaffen!

 

 

 

No votes yet.
Please wait...